Publieksjaarverslag 2018

In 2018 zochten 8.162 kinderen, jongeren en (pleeg)ouders en verzorgers die te maken hebben met jeugdhulp contact met een vertrouwenspersoon. In totaal bespraken zij 23.661 vragen, problemen en klachten. Waarbij hebben onze vertrouwenspersonen deze jeugdhulpcliënten geholpen? En welke trends zien wij in de jeugdhulp? In ons Publieksjaarverslag 2018 doen we daar uitgebreid verslag van.

Het aantal jongeren dat jeugdhulp krijgt, is de afgelopen jaren gegroeid. De sector komt steeds meer onder druk te staan door schaarste op de arbeidsmarkt in de jeugdhulp, door de toenemende werkdruk onder jeugdhulpverleners en door de tekorten op de jeugdhulpbegroting van gemeenten. De effecten daarvan waren te zien in de dagelijkse praktijk van de vertrouwenspersonen:

  • Het duurt soms maanden voordat cliënten een jeugdbeschermer toegewezen krijgen. Of ze hebben een voogd die niet of slecht bereikbaar is. Cliënten zitten toch al in een moeilijke situatie en zijn vaak kwetsbaar. Als ze dan maanden moeten wachten, of ze krijgen geen contact, dan is dat ontzettend vervelend voor hen.
  • Jongeren in zowel open als gesloten jeugdhulpinstellingen klagen regelmatig over de hoeveelheid nieuwe en tijdelijke groepsmedewerkers. Juist voor hen zijn heldere afspraken en continuïteit van de hulpverlening heel belangrijk. De afspraken die zij met groepsmedewerkers hebben gemaakt, moeten ze bij nieuwe (tijdelijke) medewerkers weer opnieuw bevechten.
  • Steeds meer cliënten benaderen het AKJ met vragen zoals: “Voor mijn kind is hulp X passend, maar de gemeente weigert die hulp toe te kennen. Wat kan ik doen? Wat zijn mijn rechten?” Het is schrijnend dat de voor kinderen passende zorg er vaak wel is, maar niet wordt aangeboden, omdat de gemeente die hulp niet heeft ingekocht, of het budget op is.

Veel van deze klachten horen we frequenter dan de jaren ervoor en ze zijn vaak schrijnender. De cliënte die in 5 maanden tijd 11 jeugdbeschermers heeft gehad – waardoor er veel fouten zijn gemaakt – is helaas geen uitzondering. Andere zorgwekkende trends zien we al jaren terugkomen:

  • In de open jeugdhulp klagen jongeren er veelvuldig over dat zij vrijheidsbeperkende en/of controlerende maatregelen krijgen opgelegd. Terwijl dit alleen is toegestaan binnen het wettelijk kader van de gesloten jeugdhulp. Helaas zien wij weinig aanwijzingen dat open jeugdhulpinstellingen actie ondernemen om het gebruik van die vrijheidsbeperkende en controlerende maatregelen terug te dringen.
  • In de gesloten jeugdhulp blijft het toepassen van vrijheidsbeperkende maatregelen op de groepen een bron van klachten. Deze maatregelen mogen niet in zijn algemeenheid worden toegepast, per jongere moeten daar afspraken over zijn gemaakt en vastgelegd in hun behandelplan. In de praktijk worden ze toch groepsgewijs toegepast.

AKJ-bestuurder Pieter Wetser: “In mijn eerste jaar als bestuurder ben ik geraakt door kwetsbare jeugdigen die zich niet gehoord door of onveilig voelen bij jeugdhulpinstanties waar zij afhankelijk van zijn. Dit onderschrijft het belang van onafhankelijk vertrouwenswerk. Onze vertrouwenspersonen helpen jaarlijks duizenden van deze jeugdigen en hun ouders of verzorgers. Daar ben ik trots op.”


Terug naar nieuwsoverzicht