Bemoeizucht. Of toch niet?

Een vrouw heeft een zoontje die in groep 3 zit. Zijn juf ziet dat het niet goed gaat met het jongetje. Hij zoekt veel ruzie en kan maar moeilijk luisteren. Bij het minste of geringste wordt hij boos.

Schoolmaatschappelijk werk wordt ingeschakeld. De vrouw heeft de relatie met de vader verbroken en het lijkt erop dat het jongetje daar moeite mee heeft. Na deze gesprekken meldt de vrouw zich bij het wijkteam voor ondersteuning. Dat wordt geregeld. Helaas is de vrouw niet blij met de medewerker die haar vanuit de instelling begeleidt. De medewerker bemoeit zich met zaken die niet op zijn terrein liggen. Hij wil haar financiën inzien en belt zelf met de sociale dienst. Bovendien is er geen stappenplan, zijn er geen concrete afspraken en is het onduidelijk hoe het contact met haar zoontje kan verbeteren. De moeder is teleurgesteld in de ondersteuning van de instelling. Ondanks alles gaat het steeds beter met haar zoontje. Na een tijdje escaleert de samenwerking tussen de moeder en de medewerker die haar ondersteunt. De aanleiding is het afzeggen van een afspraak door de moeder. De medewerker betwijfelt of dit terecht is. Even later dreigt hij zelfs met een jeugdbeschermingsmaatregel. Terwijl de moeder alleen heeft aangegeven dat ze een andere medewerker wil die haar begeleidt. De moeder schakelt de vertrouwenspersoon in. Een klachtgesprek volgt. Aan tafel zitten de moeder, de teammanager van het wijkteam, de teammanager van de instelling, de betreffende medewerker en de vertrouwenspersoon. De moeder legt het hele verhaal uit en deelt haar klachten met de aanwezigen. De medewerker biedt zijn excuses aan en complimenteert moeder met het feit dat het weer goed gaat met haar zoontje. De instelling stelt voor dat de moeder met een nieuwe medewerker gaat samenwerken. Dat gebeurt. De jeugdbeschermingsmaatregel gaat ook van tafel. Zowel de mensen van het wijkteam als van de instelling erkennen dat de communicatie met de moeder beter moet. Al met al worden er tijdens het gesprek heldere afspraken gemaakt waarmee iedereen blij is. En ze staan zwart op wit.

(Elk verhaal van een kind, jongere of (pleeg)ouder is uniek. Elke klacht over jeugdhulp vraagt dan ook om een andere oplossing. Als jij een klacht hebt, doen onze vertrouwenspersonen hun uiterste best om jou te helpen. Daar kun je altijd op rekenen.)

Terug naar alle verhalen