Contact met zoon hersteld

Een schreeuwende moeder aan de telefoon. Haar zoon van twaalf is uit huis geplaatst en ze hoort steeds maar niets van hem. Er is samen met de vertrouwenspersoon al een brief opgesteld met vragen en klachten.

De volwassen oudste dochter, met wie de ouders ruzie hebben, heeft wel contact met haar broertje. Volgens de moeder vertelt de gezinsvoogd haar dochter wel over de zoon. Het agressieve taalgebruik van de moeder zou een rol kunnen spelen. Moeder en vader willen met de jeugdbescherming praten, samen met de vertrouwenspersoon. Zo laat de moeder op luide toon weten. De ouders willen een andere gezinsvoogd, omdat de huidige niet reageert op hun mails. Verder krijgen ze geen informatie over hun zoon, geen inzicht in het plan van aanpak. Ze hebben wel het gezag over hun zoon. Het gesprek met de jeugdbeschermingsorganisatie komt er. De moeder wordt emotioneel, begint te schelden en praat aan één stuk door. Gelukkig heeft de vader een goede sturende rol. De vertrouwenspersoon fungeert als buffer en licht de emoties en de grieven van de ouders toe. Als dan ook de jeugdbeschermingsorganisatie nog excuses aanbiedt en duidelijk maakt dat ze de emoties goed begrijpen, kalmeert de moeder. De organisatie begrijpt ook dat de breuk met de dochter een groot pijnpunt is. Wat betreft hun zoon erkent de jeugdbescherming dat er fouten zijn gemaakt. De nieuwe gezinsvoogd zit aan tafel. Die vraagt de ouders of zij naar de zitting willen komen, dan kunnen ze zelf hun verhaal doen. Er worden meteen afspraken gemaakt, ook over het herstel van het contact met hun zoon. De ouders zijn tevreden. De vertrouwenspersoon ook. In één gesprek is er veel bereikt.

(Elk verhaal van een kind, jongere of (pleeg)ouder is uniek. Elke klacht over jeugdhulp vraagt dan ook om een andere oplossing. Als jij een klacht hebt, doen onze vertrouwenspersonen hun uiterste best om jou te helpen. Daar kun je altijd op rekenen.)

Terug naar alle verhalen