Lola wil haar toekomst zelf bepalen

Als vertrouwenspersoon bezoek ik tweewekelijks een groep waar jongeren van 12 tot 18 jaar tijdelijk verblijven, omdat ze niet thuis kunnen wonen. Op de groep kom ik de 17-jarige Lola tegen. Ik maak kennis met haar en vertel wat ik kom doen en kan betekenen voor de jongeren op de groep. Een paar bezoeken later vertelt Lola mij dat zij met haar gezinsvoogd in de clinch ligt. Want de gezinsvoogd houdt zich niet aan de afspraken en Lola weet niet goed wat ze moet doen. Het meisje zou worden ingeschreven voor een zelfstandigheidstraject, maar dat dit nog niet is gebeurd. De gezinsvoogd van Lola heeft haar voor een behandelgroep aangemeld in plaats van een zelfstandigheidstraject. Maar naar die groep wil Lola niet toe.

Lola vertelt mij dat ze onduidelijkheid over haar toekomst ervaart en het gevoel heeft dat haar gezinsvoogd alles bepaalt. Zij voelt zich niet gehoord en begrepen. Ik opper dat het misschien wel een goed idee is om dit met de gezinsvoogd te bespreken. Dit ziet Lola zitten, maar dan wil ze wel dat ik daar ook bij ben. We spreken af dat ik de bespreekpunten op papier zet en die naar de gezinsvoogd stuur.

Er komt een reactie van de gezinsvoogd en Lola en ik worden uitgenodigd voor een gesprek. Vanwege de coronamaatregelen is het niet mogelijk om face-to-face in gesprek te gaan, daarom doen we het telefonisch. Voorafgaand aan het gesprek bel ik eerst met Lola zodat we het gesprek kunnen voorbereiden. Lola vertelt mij wat ze graag wil bereiken, wat ze belangrijk vindt om te delen en wat ze van mij verwacht. Ze vertelt dat ze op internet heeft gezocht naar geschikte zelfstandigheidstrajecten en die ook heeft gevonden.

Tijdens het gesprek met de voogd krijgt Lola de ruimte om haar verhaal te delen. Ze vertelt waarom het voor haar goed zou zijn om naar een zelfstandigheidstraject te gaan en wat ze graag wil leren. Ook vertelt ze dat ze een traject heeft gevonden waar plek is. Even later valt Lola een beetje stil. Ze weet niet meer zo goed wat ze moet zeggen en daarom vertel ik de gezinsvoogd wat Lola mij verder heeft verteld over de onduidelijke afspraken en het zelfstandigheidstraject. De gezinsvoogd belooft er naar te zullen kijken en het gesprek wordt afgerond.

Na het gesprek bel ik nog met Lola om te vragen wat ze er van vond. Ik geef haar een compliment omdat ik het knap vind hoe zij dat heeft aangepakt. Lola vond het fijn om haar kant van het verhaal te kunnen delen, maar wel jammer dat haar gezinsvoogd (nog) geen groen licht gaf voor een zelfstandigheidstraject. We moeten het even afwachten.

Een paar weken later krijg ik een appje van Lola. Haar gezinsvoogd heeft contact gelegd met het zelfstandigheidstraject dat zijzelf had aangedragen en er volgt een intakegesprek. Weer een paar weken later is het zo ver: er is een match en Lola mag gaan verhuizen en het zelfstandigheidstraject kan gaan starten. Lola is enorm enthousiast en kan niet wachten om te beginnen aan een nieuw hoofdstuk van haar leven. Ze bedankt mij voor mijn hulp en vertelt dat ze dit alleen niet had gedurfd. Ik ben blij dat het gesprek met de gezinsvoogd een positieve uitwerking heeft gehad en vertel Lola dat ik blij ben voor haar. Lola en ik nemen afscheid van elkaar en ik wens haar veel succes en geluk toe.


* Om privacy-redenen wordt de echte naam van Lola en de naam van de vertrouwenspersoon niet genoemd.

Krijg jij jeugdhulp en heb je een vraag? Snap je niet waarom iets wel of juist niet mag? Of ben je ontevreden over de hulp die je krijgt? Bespreek het gewoon met de vertrouwenspersoon!

Terug naar alle verhalen