Naar internaat?

Een meisje van 13 jaar zit in een open groep, dichtbij haar school en haar vrienden. Er hangt echter een donderwolk boven haar hoofd. De psycholoog en haar ouders hebben namelijk samen besloten dat ze naar een internaat moet.

Zij zijn van mening dat dit de beste plek voor haar is. De gemeente heeft hiervoor al een verleningsbesluit afgegeven. Het meisje wil niet. Haar school en haar vrienden zijn heel belangrijk voor haar. Juist nu het goed gaat wil ze dichtbij hen blijven. Ook op school gaat het goed; ze houdt zich prima aan de regels en de afspraken. De groepsleiding en de studiebegeleider van school bevestigen dit. Ze bespreekt het door haar ouders en de psycholoog genomen besluit met de vertrouwenspersoon. Tijdens het gesprek maakt ze duidelijk dat ze weinig vertrouwen heeft in een goede afloop. Na een goed gesprek besluit het meisje samen met de vertrouwenspersoon een brief te schrijven. Daarin staat het verzoek om op de huidige plek te mogen blijven; in een langverblijfgroep. In de brief staat ook dat ze dit graag wil bespreken met de betrokken professionals. Uiteindelijk zitten het meisje en de vertrouwenspersoon om tafel met de psycholoog en de jeugdhulpconsulente van de gemeente. De psycholoog legt uit waarom ze het advies heeft gegeven. Het meisje vertelt vervolgens dat het veel beter met haar gaat sinds ze op deze groep verblijft. De jeugdhulpconsulent vertelde dat ze eigenlijk niet zo goed wist om wat voor groep het ging; zij volgt alleen het advies op van de psycholoog. Beiden zijn erg onder de indruk van hoe het meisje haar verhaal doet. Ze spreken af te bekijken of ze niet gewoon op de huidige groep kan blijven. Om zelf ook een goed beeld te hebben gaat de jeugdhulpconsulente zelf een keer kijken op de groep. Daar zeggen ze haar dat ze hopen dat jongeren zo vertrekken zoals het meisje. Ze doet het zo goed dat ze op de langverblijfgroep kan blijven. Ze is blij dat ze zelf stappen heeft gezet om dit voor elkaar te krijgen. De vertrouwenspersoon heeft haar geloof in zichzelf versterkt en ook duidelijk gemaakt dat ze echt invloed kan hebben op de besluiten die worden genomen. Zo is ook haar zelfredzaamheid gegroeid.

(Elk verhaal van een kind, jongere of (pleeg)ouder is uniek. Elke klacht over jeugdhulp vraagt dan ook om een andere oplossing. Als jij een klacht hebt, doen onze vertrouwenspersonen hun uiterste best om jou te helpen. Daar kun je altijd op rekenen.)

Terug naar alle verhalen