Hoge huurschuld voor begeleid wonen

Op een maandagochtend belt Erik naar het AKJ. De 18-jarige jongen vertelt tegen de vertrouwenspersoon dat hij klachten heeft over de jeugdhulpinstelling waar hij zorg van krijgt. Hij heeft daar een e-mail over gestuurd. Nu heeft de instantie hem uitgenodigd voor een gesprek over zijn klachten. Dat vindt Erik erg spannend, dus hij wil graag dat er een vertrouwenspersoon met hem mee gaat. Dat kan zeker.

Tijdens het intakegesprek vertelt Erik uitgebreid wat er aan de hand is. Hij is verhuisd van de ene naar de andere begeleid wonen-locatie. Daar woont hij nu al zo’n anderhalf jaar. In de eerste tien maanden heeft hij geen begeleiding gehad, niet eens een contactpersoon. Waarom is hem niet duidelijk. Erik vertelt dat hij letterlijk aan zijn lot is overgelaten en zich eenzaam voelde in die tijd. School, opleiding, werk: hij heeft alles zelf moeten regelen.

Na 10 maanden stelt een nieuwe begeleider zich voor aan Erik. Het blijkt dat deze begeleider zich niet heeft ingelezen in zijn dossier, dus Erik moet zijn verhaal weer opnieuw vertellen. Zijn begeleider beweert dat Erik een hoge schuld heeft opgebouwd vanaf het moment dat hij op de nieuwe begeleid wonen-locatie is komen wonen. Hij had huur moeten betalen, maar dat heeft de instelling niet verteld aan Erik. Hij heeft niet eens een huurcontract moeten ondertekenen. Erik schrikt want hij heeft nog nooit schulden gehad! Vanaf dat moment gaat het niet goed met hem. Hij stopt met zijn opleiding om te gaan werken. De schuld geeft hem zoveel stress dat op een gegeven moment ook werken niet meer lukt. De samenwerking met zijn begeleider loopt ook niet lekker. Genoeg redenen voor Erik om zijn klachten op papier te zetten.

De vertrouwenspersoon stelt Erik voor om het gesprek met de instelling samen voor te bereiden. Ze nemen de klachten nog eens door. Ook vraagt de vertrouwenspersoon wat Erik van haar verwacht tijdens het gesprek. Hij wil graag dat zij goed luistert en dat zij vragen stelt als er dingen niet duidelijk zijn of als hij iets vergeet. Zo spreken ze het samen af.

Dan is het zover. Erik is een beetje zenuwachtig, maar heeft wel vertrouwen in het gesprek. Hij is blij dat de vertrouwenspersoon erbij is, dat stelt hem gerust. Zijn klachten worden serieus genomen, zelfs de directrice van de instelling schuift aan bij het gesprek. Het lukt Erik om rustig en volledig zijn verhaal te doen. Er wordt naar hem geluisterd en er volgen excuses. Aan het einde van het gesprek vraagt de vertrouwenspersoon welke afspraken er concreet gemaakt kunnen worden en wanneer Erik een antwoord zal krijgen op zijn vragen. Er wordt afgesproken dat de instelling binnen een week met een oplossing komt voor Eriks schuld. Deze oplossing wordt toegelicht tijdens een tweede gesprek.

De vertrouwenspersoon belt Erik op na dit gesprek. Hij klinkt enorm opgelucht. De instelling is namelijk met een goed voorstel gekomen. Zijn volledige schuld wordt kwijtgescholden én Erik krijgt nu meer begeleiding waardoor hij zich weer kan richten op zijn opleiding. Een mooi resultaat!


* Om privacy-redenen wordt de echte naam van Erik en van de vertrouwenspersoon niet genoemd.

Krijg jij jeugdhulp en heb je een vraag? Snap je niet waarom iets wel of juist niet mag? Of ben je ontevreden over de hulp die je krijgt? Bespreek het gewoon met de vertrouwenspersoon!

Terug naar alle verhalen